صرع در کودکان معلول ذهنی چیست؟
چرابعضی از کودکان معلول ذهنی مصروع هستند؟
صرع به علت یکسری فعل و انفعالات غیر عادی در مغز عارض می گردد.ابتلاء به عارضه منحصر به کودکان یا بطور کلی عقب افتادگان ذهنی چیست.
افراد عادی نیز گاهی به آن مبتلا می گردند.و البته در کسانی که مبتلا به معلولیت ذهنی می باشند ا.ین مورد معمولا بیشتر به چشم می خورد.
زمان شروع عارضه صرع در افراد مختلف فرق می کند.در یک نفر این عارضه از بدو تولد ظاهر می گردد.در صورتیکه در بعضی در سنین کودکی ودر بعضی در دوران بلوغ و حتی سنین بالاتر.
همینطور شدت و ضعف و حتی از بین رفتن این عارضه نیز ار برنامه خاصی پیروزی نمی کند.گاه فردی تا آخر عمر بدان مبتلاست.گاه شخصی برای شخصی برای مدتی محدود دچار این عارضه است. و گاه در فرد مورد بروز صرع شدت و ضعف پیدا می کند.
با کمی آشنایی به امور صرع در هنگامی که شخص به آن مبتلا می گردد،عارضه قابل تشخیص است.ولی چیزیکه دقیقا می تواند موید وجود صرع،میزان و نوع آن باشد دستگاهی است به نام (الکتروآنسفالوگرام).این دستگاه،با ثبت امواج مغزی بر روی کاغذ نحوه عملکرد فعالیت های مغزی را در اختیارمتخصصین قرار می دهد. و فرد متخصص بر اساس آن می تواند مورد صرع را تشخیص داده،نوع و میزان انرا به دست آورد.
نکته قابل توجه اینکه تاکنون علم پزشکی نتوانسته است. داروئی برای درمان این عارضه کشف نماید .،ولی با کشف و بمکمک یکسری داروها توانسته مورد صرع را تخت کنترل درآورده،ار بروز آن جلوگیری نماید.
پس مجددا این نکته یادآوری می شود که به مجرد رویت علائم صرع،کودک یا فرد مصروع می باید به روانپزشک متخصص ارجاع گردد. تا پس از برداشتن نوار الکتروآنسفالوگرافی از مغز وی و تشخیص وجود صرع،نوع و میزان آن ،برای وی دارو تجویز نماید.داروی تجویز شده بعنوان یک داروی مستمر و طبق برنامه باید مادامی که پزشک دستور نداده،قطع نگردد.حتی تاخیر یا غفلت در ارائه دارو،گاه موجب بروز آنی صرع می گردد.علاوه بر آن ،مصروع می باید هر 3تا 6ماه یکبار تحت معاینه ی مجدد قرار گیرد. تا در صورت شدت پیدا کردن یا ضعیف شدن عارضه به همان نسبت دارو تنظیم گشته و یا در صورت ازبین رفتن عارضه دارو قطع گردد.
انواع صرع:
بطور کلی صرع بر دو نوع است:
-
صرع بزرگ(گراندمال).
-
صرع کوچک(پتی مال).
صرع بزرگ:
این نوع عارضه که بزرگ شدن چشم ها و سیاه شدن صورت و گاه با کف کردن دهان ،مسدود شدن مجرای تنفسی،دفع ادرار و مدفوع همراه است .معمولا زمانی کم و بیش حدود نیم ساعت بطور می انجامد.صرع بزرگ، 4مرحله را طی می کند:
-
مرحله (اورا):در این مرحله شخص مصروع از طریق علائم بصری (روئیت اشیاء نورانی) یا علائم سمعی(شنیدن اصوات نامفهوم) و یا حتی احساس بوی ناخوشایند،علائم بروز صرع را احساس می کند.در این مرحله شخص شعور و آگاهی خورد را کاملا از دست نداده است .ولی چشمها جهت دورانی خاصی را در هوا دنبال می کند.
-
مرحله (تونیک):در این مرحله فرد مصروع شعور و آگاهی خود را کاملا از دست می دهد. و اگر در حالت ایستاده باشد بصورت خشک روی زمین می افتد.در این حالت عضلات دچار کشیدگی شدید می شوند.و در این وضعیت است که اگر زبان فرد مصروع بین دودندان بماند به شدت مجروح شده و گاه قطع می شود. و یا با عقب افتادن زبان مجرای تنفسی قطع شده، شخص مصروع دچار خفگی شده سیاه می گردد . در صورت داشتئادرار قدرت کنترل انرا از دست می دهد و به خارج ترشح می نماید.
-
مرحله (کلونیک):بعد از مرحله تونیک ایجاد می گردد.فرد مصروع دچار تشنج و تکانهای شدید عضلانی گشته،گاه صدماتی بر اثر برخورد سر یا دستها و پاها بجاهای محکم بخود وارد می نماید که کاملا نا آگاهانه می باشد.
-
مرحله(استرتور):شخص مصروع هنوز با دنیای خارج ارتباط پیدا نکرده،.ولی فعالیت ها و فشار ها قطع می گردد . در کمال آرامش در جای قرار می گیرد.فرد مصروع وقتی بهوش می آید بسیار بیحال و ضعیف است.بر اثرفشار ها و کشمکش هایی که بطور ناخوداگاه با آنها دست به گریبان بوده به شدت احساس درد،ضعف بی حالی می کند.حلقه های کبود ناشی از ضعف دور چشم او پیدا می شود. و اگر صدمه ای در خلال گذارندن مراحل مذکور به خود وارد نکرده باشد نیز باید تا مدت ها استراحت نموده،از نظر غذایی تقویت شده تا انرژی از دست رفته را بازیابد.
کمکهای اولیه:
با دیدن اولین علائم بروز صرع بزرگ باید در فرد مصروع را در محلی نرموو نسبتا وسیع خوابانیده تا با افتادن در محل سفت مصدوم نگردد.
از گذاشتن بالش در زیر سر اجتناب کنید. تا سر و تنه در یک سطح قرار گرفته،تنفس آسانتر انجام گیرد.
بوسیله قرار دادن دسته قاشق بین دو ارواره،سعی کنید دهان فرد مصروع را باز نموده. و به کمک دو انگشت زبان را از انتهای دهان تا حدی به طرف بیرون بکشید،تا جمع شدن زبان در انتهای دهان موجب بسته شدن مجرای تنفسی نگردد.
سر فرد مصروع را به پهلو بخوابانید تا بزاق مترحشه در دهان وی داخل حلق نشده،موجب خفگی او نگردد.
در زمانیکه که فرد مصروع شروع به دست و پا زدن می کند،سعی در نگهداشتن وی نموده به وی امکان دست و پا زدن بدهید.
از جمع شدن و ایجاد ازدحام در اطراف وی جدا پرهیز نموده .به وی امکان دهید هوای تازه برای تنفس داشته باشد.
پس از مدتی دست و پا زدن فرد مصروع ارام در جای خود قرار می گیرد.در این وضعیت وی از طرفی به خاطر فشار ها و تلاش های شدید دچار تعرق شده است. و از طرف دیگر بسیار خسته و ضعیف است.همانند کسی که ساعتها در زمین فوتبال فعالیت نموده.در این شرایط باید روی فرد را با ملحفه یا پتو پوشاند تا مانع سرما خوردگی یا کوفتگی عضلانی گردد.
اگر فرد مصروع در طی بروز صرع دچار اشکال شدید تنفسی شده،بد نیست به نزدیکترین امکانات بهداشتی_درمانی(مطب_درمانگاه)که در دسترس دارید مراجعه نموده .از انها کمک بخواهید.
بعد از زایل شدن حمله صرع حتما فرد مصروع را به پزشک متخصص برسانید تا حد الامکان از بروز موراد بعدی جلوگیری شود.
صرع کوچک:
این نوع عارضه با توجه به نوع ان به طرق مختلف چون خیره شدن برای مدت محدود به یک و یا تشنج غیر ارادی قسمتی از بدن عارض می گردد.بخاطر اینکه مورد مزبور ساده بنظر می رسد.،نباید از آن سرسری گذشته و به آن توجه نکرد.چه به هر حال صرع از بزرگترین مورد تا ساده ترین نوع عارضه ایست مشکل و لطمه زننده به فرد مصروع.
لذا به مجرد برخورد با رفتاری که بنظر غیر ارادی میرسد می باید مقامات ذیصلاح،چون رواپزشکان و متخصیصین اعصاب را در جریان امر قرار داد .تا به مجرد تایید مساله از طرف آنان مداوای لازم انجام گردد.
عوارض روانی صرع:
عارضه صرع خصوصیات روانی خاصی در فرد مصروع ایجاد می نماید که در اینجا بطور اختصار از آن بحث می گردد.
یک شخص مبتلا به صرع چون زمان وقوع صرع را نمی داند به همین دلیل مدام در حال تشویش و نگرانی به سر می برد که مبادا هر لحظه این عارضه بروز نموده موجب ازار خود و جلب ترحم و دلسوزی دیگران گردد. بهمین دلیل بعد از مدتی تبدیل به شخصیتی مضطرب شده،عوارض ناشی از اضطراب که عبارت است از تاثیر پذیری شدید،عصبانیت،پرخاشگری و بهانه جویی در وی می گردد.
علاوه بر آن ،شخص مصروع چون می داند که در شرایط صرع از خود بیخود بوده نیاز به کمک دیگران دارد.کم کم اتکاء به نفس خود را از دست داده،یک شخصیت منفعل و تلقین پذیر پیدا می کند و این امر موجب می گردد که چون خود قدرت تصمیم گیری مستقیم نداشته متکی به دیگران است . ممکن است ازطریق جهت گیری نسبت به عادات و رفتار ناصحیح و الگو های ناجور به سمت رفتار های ناپسند نیز کشیده شود.
مطلب دیگر اینکه چون احساس می کند دیگران در وی به حالت ترحم و دلسوزی نگاه می کنند کم کم از دیگران فاصله گرفته گوشه گیر و افسرده می گردد،اشتهایش به غذا کاسته شده برنامه خوابش مختل می گردد و به همین دلایل رفتار های توام با عصبانیت و تنفر از دیگران در وی نمودار می شود.
بهترین راه جلوگیری از این عوارض آن است قبل از هر چیز اقدام به کنترل صرع وی شود.سپس از طریق کنترل وضع رفتاری وی در عین حال توجیه نمودن وضع به زبانی ساده و نشان دادن عمومیت این عارضه در بین سایرین،از شدت اهمیت موضوع در وی کاسته و اتکاء به نفس را به وی بازگردانیم.
اینستاگرام کلینیک یاشا ـ خدمات گفتاردرمانی ـکاردرمانی ـ روانشناسی در گرگان
مراکز تشخیص معلول ذهنی و مشاوره
1 دیدگاه