بد عملکردی حنجره:
نشانه های صوتی کم و زیاده عملکردی: ( بد عملکردی حنجره )
اغلب مواقع اختلال هاب حنجره ای مربوط به آسیب عصبی توصیف می شود. اما رویکرد درمانی نظام مند اندکی برای این اختلال ها ارائه شده است.
بسیاری از نویسندگان از بیان این مسأله که اختلالات صوتی قابل درمان هستند ،طفره می روند.
آرنسون(1985)هنگام صحبت از گفتار فلجی بزرگسالی می گوید:
(بیشتر اختلالات صوتی مرتبط به بیماری های سیستم عصبی در برابر اصلاح مقاوم هستند.)
طبق مشاهدات هاردی(1983)بدعملکردی صوتی فرد مبتلا به فلج مغزی ،گسترده وسیعی از ناتوانی کامل در نزدیک کردن چینهایی صوتی تا نوع رایج تر بدعملکردی صوتی که به صورت فعالیت زیاده عملکردی یاکوشش بیشینه فیزیولوژی تظاهر می یابد. را شامل می شود.در برخی موارد کودک گفتار فلج فقط قادر است واکه نامتمایز تولید کند.
در بهترین شرایط این زیاده عملکردی در تولید صوت،کیفیت صوتی خیلی تصنعی به همراه خواهد داشت.در کل پیش آگهی هاردی در تمام شرایط منفی است اما وی یک دوره درمانی آزمایشی را با امید اندکی به بهبودی در بیشتر موارد توصیه می کند.
درمان اختلال های صوتی نوجوانان:
در موارد نه چندان شدید مشکل حنجره ای زیاده عملکردی،که در آن کودک آواسازی غیر عادی _نه آوا سازی دیسفونیک_دارد. دریافتم که در برخی از مواقع مداخله صوتی در اصلاح زیر و بمی و بلندی غیر عادی نتایج غیر متفربه ای در بر دارد.
در یک بخش از برنامه درمانی جاری کودک گفتار فلج مبتلا به فلج مغزی ،ما گروه کوچکی از کودکان را برای درمان زیر و بمی و بلندی صدا معرفی کردیم.ما موفقیت در این زمینه را به این مسئله نسبت می دهیم. که در واقع این کودکان که تقریبا در همه دوران زندگیشان برنامه تمرینی گفتاری داشتند.
هرگز در طول سالهای متمادی از هیچ روش تمرین صوتی مستقیم بهره مند نبودند.اغلب این گروه کودکان پیش دبستانی و ابتدایی تمرینات عضلات دهانی جامعی برای اماده سازی تولید داشتند.معمولا تمرین تولید به طور کامل با تاکید بر تعیین جایگاه آوایی انجام می شده است.تصور بر این است که هنگامی که کودک به سطح متوسطی از وضوح گفتار جهت ارتباط نایل می شود،هدف عمده درمان به دست امده است.
این کودکان به ندرت فرصت پیدا می کردند. تا به صدایشان از طریق ضبط صوت گوش دهند و نیز مجال کمتری داشتند. تا به تکنیکهای تمرین صوتی سنتی عمل کنند.ما مخصوصا تکنیکهای تمرین شنیداری را به کار بردیم و در آن از کودک خواستیم که انواع مختلف تولید صوت را از لحاظ بلندی،زیر و بمی و ابعاد کیفی شناسایی کرده و تشخیص دهد.آزمونی ها ی ما قبلاهرگز ملزم نشده بودند که به ابعاد مختلف صوتی درمانگرانشان توجه کنند و نیر آموزشی در زمینه گوش کردن به صدای خود ندیده بودند و تلاشی نیز برای اصلاح صدای خود از طریق ضبط صوت نداشتند.
این بدین معنی نیست که همه کودکان گفتار فلج قادر خواهند بود اختلال های صوتی اشان را به واسطه ی روش های تمرینی شنیداری سنتی درمان صوت بهبود بخشند،اما باسعی فراوان برخی از آنها خواهند توانست. که به راحتی و به طور طبیعی صدا تولید کنند،نتیجه این خواهد بود که وضوح گفتار افزایش یاقته و نشانه های صوتی از لحاظ اجتماعی موجب شرم بیمار می شوند کاهش می یابد.صدای بیشتر کودکان گفتار فلج،حتی با تمرین معمولا فاقد تغییرات طبیعی زیر وبمی،بلندی و کیفیتی است که در کودکان طبیعی دیده می شود.حتی در کودکی که روش اولیه ارتباط وی با ابزار مکمل خواهد بود. بهبودی تولید و صدا،کل تعامل ارتباطی وی را تسریع خواهد کرد.
نشانه های بلندی صدا:
به طور کلی بلندی صدا در مقایسه با سایر ابعاد صدا در کودک گفتار قلج به مراتب راحت تر اصلاح می گردد.ضعف عضلانی مرتبط با اختلالات LMNکه بعضی وقتها در اختلالات UMNنیز ملاحظه می شود عمدتا منجر به صدای اهسته و نفس آلود می گردد.این گونه موارد احتمالا دارای کم نزدیکی هستند .روش های فیبروپتیک برای معاینه حنجره کودکان گفتار فلجی هنوز گزارش نشده است. بنابرین تا به حال هیچ مدرک واقعی ،دال بر شب بودن چینهای صوتی در اختلالات LMNارائه نشده است. ممکن است اما صدای اهسته _نفس آلود ناشی از ضعف زیاد عضله با تمریناتی که سبب افزایش تلاش صوتی می شود،بهبود بیابد.غالبا«روش فشار»برای افزایش تونوی عضلانی حنجره توصیه می شود.
در این روش از کودک خواسته می شود تا میله ای را در بالای قفسه سینه محکم نگه دارد و یا لبه صندلی را گرقته و محکم فشار دهد.افزایش تونوس عضلانی که در نتیجه انقباض عضله حین فشار دادن حاصل می شود. غالبا همراه باافزایش تونوس در عضلات حنجره است.
تامسون اعلام کرد اگر بدن دچار ضعف عمومی باشد،این تمرین بی تاثیر است. زیرا مشکل ضعف حرکتی بیش از آنی است. که بتواند تونوس لازم در چینهای صوتی را ایجاد نماید.اگر تونوس عضلانی ناحیه حنجره به اندازه کافی افزایش نباید،تقویت کننده صوتی قابل حمله عنوان ابزار مکمل در نظر گرفته می شود.
هاردی(1389)مشاهده کرد که استفاده از پروتز بالا برکامی،ظاهرابد عملکردی نرم کامی حلقی را بهبود می بخشد. که در نتیجه موجب بهبودی دریچه صوتی به طور کامل ،کاهش خروج هوا در نواحی دریچه ای و طبیعی نمودن بلندی صدا در گفتار فلجی شل می گردد.درمان مشکلات کامی حلقی که باعث اتلاف هوا و ضعف صدا در کودکان فلج مغزی سفت (اسپاستیک)می شود. معمولا در برنامه ی زمان بندی شده فعالیتهای درمانی به تعویق انداخته می شود .رشد مهارت های حرکتی_دهانی و تغذیه ای ،رشد اولیه زبان و مهارت های عملکردی تولید غالبا در اولویت درمان قرار می گیرند.زمانی که مشکلات زیادی خیشومی و علائم صدای نفس آلود آهسته در گفته های کودک پایدار پدیدار می شود. درمان کامی حلقی مد نظر قرار می گیرد.استفاده از پروتز بالابر کامی همیشه منجر به کاهش سریع اتلاف هوا و در نتیجه مشکلات بلندی صدا یا زیاده خیشومی نخواهد شد.
نشانه های تکیه و زیر و بمی صدا:
( بد عملکردی حنجره )
درمان اختلالات زیرو بمی صدا در گفتار فلجی کودکی مهمولا دارای سه هدف است:
-
پایین اوردن زیر و بمی صدا.
-
بالا بردن زیرو بمی .
-
افزایش انعطاف پذیری زیر و بمی.
بازخورد زیستی شنیداری و دیداری مفید بوده و این مکان را به کودک می دهد. که برای اصلاح زیر و بمی صدایش بکوشد.تامپسون (1988)استفاده از ابزار مقرون به صرفه ای تحت عنوان ویزی پیچ را برای کمک به اصلاح زیر و بمی صدای کودک توصیه می شود.چندین سال است که استفاده از ضبط صوت نیز به منظوذ بازبینی زیرو بمی (و بلندی صدا)به خوبی جا افتاده و هنوز از کارایی بسیار بالایی برخوردار است.باید برای افزایش انعطاف زیر و بمی باید ،تغییر آهنگ صدا نیز آموزش داده شود.استفاده از نمودار های نشانگر افزایش و کاهش زیر و بمی در هجاها ،کلمات و عبارات برای کودکان مفید است.
بروکستون و همکارانش (1986)تاکید داشتند. که باید گویندگان گفتار فلج یاد بگیرند که تکیه زبانی هدف را در یک گروه تنفسی شناسایی و سپس به نحو شایسته در کوشش های گفتاری از آن استفاده کنند.
توجه به الگوهای تکیه و ارائه مناسب آن در گفتار خود به خودب سبب افزایش رفتار طبیعی گفتار در فرد گفتار فلج می گردد. به طور کلی این فعالیت ها برای کودکان بزرگتر مناسب تر است. زیرا مهارت های شناختی و درکی پیشرفته ای را می طلبد.در مورد کودکان کم سن و سال تر از لحاظ کارایی مدارک کمی موجود است.
گفتاردرمانی و کاردرمانی آنلاین _فلج صوتی بدعملکردی حنجره
2 دیدگاه